پایدارسازی گود به روش مهار متقابل چیست؟

پایدارسازی گود به روش مهار متقابل یکی از روش های پایدارسازی و ایمن سازی در گودبرداری است که به طور ویژه معمولا برای گودبرداری با عرض کمتر مورد استفاده قرار می گیرد.

 

پایدارسازی گود به روش مهار متقابل

در این روش، در دو سمت گود، چاه هایی با قطر کوچک یا متوسط حفاری می شود. طول چاه های مهار متقابل، باید چیزی برابر با عمق گود + نزدیک به 0.35 برابر آن باشد. به این معنا که طول چاه های مهار متقابل، مقداری بیشتر از عمق گود است و این یکی از اهرم های استحکام بخشی به گود خواهد بود.

مهار متقابل

 

با عمیق تر ساختن چاهک ها، پروفیل هایی که در گام بعدی در آن ها قرار می گیرند، به شکلی محکم تر در عمق زمین جای گرفته و کف گود را به شکل یک ضامن قوی نگه می دارند. به علاوه این چاه ها باید در فاصله های منظم و مساوی قرار بگیرند.

در مرحله بعدی باید پروفیل های فولادی، داخل این چاه ها قرار بگیرند. لازم است که ارتفاع پروفیل ها به اندازه ای منطقی و از پیش محاسبه شده، بالاتر از تراز فوقانی گود (معادل سطح زمین)، جای بگیرند. با این حساب پروفیل ها و گود را که در نظر بگیریم، از هر دو سمت، مقداری از سطح کف و تراز سقف گود (سقفی که متصور هستیم)، بیشتر بوده و بیرون زدگی خواهند داشت.

 

مهار متقابل

سپس بخش بالایی پروفیل هایی که روبروی هم در دو سمت گود قرار دارند را به وسیله تیرهای متناسب، به هم متصل می سازیم. به این شکل استحکام لازم در گود به وجود خواهد آمد. در حقیقت در این روش، پایه هایی را در عمق خاک قرار داده و به کمک این تیرها، استحکام لازم را بر مبنای آن ها به دست می آوریم.

نکته 1: به این دلیل این روش از پایدارسازی گود برای گودهای دارای عرض کم مناسب است که اگر عرض گود زیاد باشد، فاصله قابل توجه عرضی میان چاهک ها، ضریب استحکامی آن ها را کاهش خواهد داد.

نکته 2: در مواقعی این مهار متقابل در مسیر طولی نیز ایجاد می شود پایداری سازی لازم، تامین گردد.

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

در صورت هرگونه مشکل با آیدی ما در تلگرام در ارتباط باشید :کلیک کنید