دانلود 3 پاورپوینت ضوابط و استانداردهای فضاهای موزه (معماری)

ضوابط و استانداردهای فضاهای موزه نقش اساسی در طراحی و عملکرد این مکان‌های فرهنگی دارند. موزه‌ها و گالری‌های هنری با وجود شباهت‌های فراوان به سایر ساختمان‌ها، به دلیل مأموریت ویژه خود در جمع‌آوری، ثبت، حفاظت، پژوهش و نمایش مدارک و آثار ارزشمند، نیازمند رعایت اصول مشخصی هستند.

شرایط محیطی نیز درضوابط و استانداردهای فضاهای موزه جایگاه ویژه‌ای دارد. دما، رطوبت و نور از عوامل فرسایش آثار هستند. دمای ۱۵ درجه سانتی‌گراد و رطوبت نسبی ۶۰ درصد برای بیشتر نمایشگاه‌ها مناسب است. رطوبت نسبی نباید نوسان داشته باشد، اما به طور کلی رطوبت نسبی ۵۰ تا ۶۵ درصد توصیه می‌شود. تهویه مطبوع نیز امکان تأمین شرایط جوی مصنوعی و ثابت را فراهم می‌کند.

بخش اداری موزه باید به گونه‌ای طراحی شود که جریان اطلاعات بدون وقفه در آن برقرار باشد. بخش‌های اصلی اداری باید با توجه به عملکردهایشان در محل مناسبی قرار بگیرند. برای مثال، بخش مدیریت بهتر است از محل تردد عمومی دور باشد. ورودی بخش اداری می‌تواند از طریق سالن اصلی باشد، اما داشتن یک ورودی مجزا برای کارکنان و افراد خاص بسیار مناسب است.

استانداردهای طراحی سالن آمفی‌تئاتر در موزه شامل جداسازی آن از مسیر عادی بازدیدکنندگان است. این سالن باید نزدیک به ورودی اصلی یا با دسترسی مستقیم به آن باشد.

همچنین باید مجهز به وسایل ایمنی مانند درهای اضافی و سیستم برق مستقل باشد و از نظر گرما و سر و صدا از سایر بخش‌ها جدا شود. ارتفاع درها نباید کمتر از ۲۲۰ سانتی‌متر باشد. عرض راهروها برای ۱۰۰ نفر، ۱۱۰۰ میلی‌متر و برای ۲۵۰ نفر، ۱۶۰۰ میلی‌متر باید در نظر گرفته شود.

در ضوابط و استانداردهای فضاهای موزه و بخش کتابخانه، آرامش و سکوت محیط از اهمیت بالایی برخوردار است. تابش مستقیم نور خورشید نامطلوب است و نور کتابخانه باید از سمت شمالی تأمین شود. برای هر ۱۰۰۰ جلد کتاب مرجع، ۱۰ متر مربع فضا اختصاص داده می‌شود. فضای مطالعه برای هر نفر ۲.۲۵ متر مربع است و میز مطالعه باید ابعاد ۶۰۰ در ۹۰۰ میلی‌متر مربع داشته باشد. فاصله بین قفسه‌ها باید حداقل ۱.۳ تا ۱.۴ متر عرض داشته باشد.

در طراحی انبار آثار، به طور کلی سه دسته از اشیاء نیاز به نگهداری دارند: موارد مورد مطالعه، موارد امانتی و اشیاء عبوری موقت. بسیاری از موزه‌ها از طبقه زیرین ساختمان برای انبار استفاده می‌کنند تا از فشار و بار سنگین بر ساختمان جلوگیری شود. امروزه تلاش بر این است که انبارها راکد نباشند و تمام آثار اهمیت داشته باشند.

سرویس‌های بهداشتی باید در مسیر حرکت بازدیدکنندگان و در دسترس عموم قرار داشته باشند. برای تهویه بهتر، بهتر است در جداره‌های خارجی ساختمان قرار بگیرند. پارکینگ کارکنان باید از پارکینگ عمومی جدا باشد و حتی‌الامکان فضای سرپوشیده‌ای برای آن در نظر گرفته شود. ورودی سواره‌رو باید حداقل ۱۵۰ متر از تقاطع خیابان فاصله داشته باشد.